Linya

ni Brandon Dollente

Paano ka mauubusan ng salita? Sabi mo sa akin habang pinapanood ko ang usok mula sa iyong bibig, binabaluktot ng hangin, pinipiga ng sarili nitong gaan, iyan na siguro ang kabiguan ng isang makata. Ngunit ang totoo, hindi ko mapigilang mahalin ang katahimikan ngayon. Pakinggan mo, palihim na tumitibok ang langit. Pakinggan mo, nagmamakata sa kaniyang isip ang katabi mo sa bus. Pakinggan mo, puwang na lamang ang nakalatag sa aking dibdib. Isa muling hitit at tila nauupos tayong talinghaga at wala sa ating may sala, wala akong mahanap na salita. Nakaskas lamang ang ating lalamunan sa paghinga ng malalim. Alam mo, kung ano mang linya tungkol sa mga hungkag na puso ang naisulat ko noon - paano ba ako magpapaliwanag? Kung ano mang linya, wala na akong maituloy. Nais ko na munang malungkot, sabi ng isang kaibigan, at hindi ko siya naintindihan, at hindi ko naintindihan kung bakit ako sumang-ayon, tumayo at kumuha ng isang basong tubig at biglang may mga paninikip na hindi kayang lunurin. Napatitingin ka na rin sa malayo, di muna kita gagambalain.

Unang Isyu ng Marahil

Sana napapagawi ka pa rito.

Dahil naka-apat na buwan na tayong nagtatapatan dito sa marahil, maglalabas na tayo ng ating unang isyu. At narito ang mga kailangan mong gawin:

1. Pumili ng labing-isang gawa dito na nagustuhan mo talaga (ang pamantayan ay ang taste mo).
2. Ipadala sa brandon.dollente@gmail.com ang iyong listahan. Lagyan ng 1-3 pangungusap ng dahilan ang iyong mga napili.
3. Maghanda ng 50 pesos para sa printing, copying, at binding. (maaaring humigit pa, depende)

Ilalabas ko ang listahan ng mga napili bago matapos ang buwan. Sa mga mapipili, iparerebisa natin ang mga iyon sa mga makatang nagsulat. At tapos, diretso na sa paggawa ng isyu.

Lahat ng kasapi ng bagwisan (iyong nakatala pa sa mga Heights Folio) ay mabibigyan ng isang kopya. Ang mga manunulat ng mga tulang mapipili ay mabibigyan ng dalawa (para ipagmalaki sa iba).

Simpleng-simple lang. Aantayin ko ang mga e-mail ninyo.

Consummatum Est

ni Kristian Mamforte

Nang maitayo sa wakas
ang krus, nangamoy sugat
ang simoy ng hangin.

Marahan ang dampi sa ating pisngi
ng hangin nagmumula
sa nalalabi niyang buntong-

hininga. Narito tayo ngayon—
sa lilim na nilikha ng krus. Dito tayo
nakasilong na waring may hinihintay.

Habang tayo’y nakatingala
na tila pagharap sa nawawalang bahagi
ng sarili ang pagharap sa mga sugat.

Siya na ipinako sa katawan ang pagdurusa
upang patunayang siya ay may katawan.
Siya na nasa pagitan ng pagpikit at pagdilat.

Siya na bubuhat sa mabigat na tingin
upang tumingala at banggitin sa sarili—
Consummatum Est bago ipinid ang mga mata.

Pag-uwi

ni Ej Bagacina

Gusto kong sabihing nahihirapan akong pumikit.
Isang madaling araw, nagising ako sa pagkalunod
sa aking mga panaginip. Ilang gabi na rin akong binabagabag
ng mga salitang: pagitan, hangganan, at kamatayan.
Ilang gabi na rin kitang iniisip
habang umiihip ang hangin, ibinubulong nito sa akin
ang isang linya ng pangungulila.
Hindi ka sana mawala. Gaano katagal
na ba akong wala? Hindi pa rin ako mapalagay
sa tuwing naglalakbay sa lungsod
at nakakakita ng mga magkasintahang
magkayakap, magkawahak-kamay.
Ngayon, naiisip kita, kayakap
ang iba at wala akong magawa
kundi alalahanin ang dati nating pagsasama.
Patawad, sadyang hindi ko alam
ang salitang paalam. At hindi ko rin alam
kung bakit mabigat sa dibdib
ang pagdilat, pati ang pagpikit.
Ngayon, naiisip kita, heto ako sa isang sulok ng bus,
kapiling ang mga taong hindi ko naman kakilala.
Hatinggabi na dito sa lungsod at kailangan ko nang umuwi.
Hinihintay ako ng kadiliman ng aking kwarto.
Mamaya, bubuksan ko ang bintana.
Hihiga. At ipipikit ko ang mga pagal na mata.

Tulang Isinulat/Iniukit Sa Likod Ng Mga Talukap

ni Rachel Valencerina Marra

pikit man o dilat
ako'y di mo makikita

madilim na't lahat
kinukulang pa sa espa

Pangungusap

ni EJ Bagacina

Nalunod tayo
sa salita, hindi makaahon
sa grabedad ng panahon,
at kahit gusto man nating
mangusap, laylay pa rin
ang nababad nating dila.

Magmamana

ni Joseph Casimiro

Hinabi ni ina ang isang kwaderno
mula sa mga natirang pahina nina ate at kuya.
Sa aking pinakaunang araw, hahawakan ako ni ama.